Gevangenis - Rumah Tahanan (Rutan)
 

Kubah Kembar

De gevangenis in 1978

 

Gevangenis - Rumah Tahanan (Rutan)

Sinds de Nederlandse tijd is de gevangenis van Salatiga hetzelfde gebleven als op deze
foto van 1978.
Het gebouw had aan alle zijden een hoge muur met een uitkijktoren.
Alleen door de zware voordeur kwam men binnen.
Het ligt op de hoek van de Toentangseweg (Jl. Diponegoro) en de Prins Hendriklaan (Jl.
Yos Sudarso) met de ingang aan de Prins Hendriklaan.
ln het begin van de bersiap periode, in 1945, werden alle gevangenen, die hierin zaten, vrij
gelaten . Zij zouden deelnemen aan de vrijheidsstrijd van Indonesië
Een paar weken later werden alle Nederlandse jongens en mannen van Salatiga, ongeveer
244 weerbare mannen, hier opgeborgen, omdat ze gevaarlijk konden worden voor de Indonesische revolutie.
Ze zaten in de acht grote celzalen achterin. Ze sliepen krap naast elkaar op de grond. Het
eten was minimaal en slecht, omdat er nooit zoveel gevangenen waren geweest.
Na een week werden de mensen overgebracht naar kamp Djoen Eng.
Omstreeks 2000 werd er boven het hoofdgebouw van de gevangenis een verdieping
gebouwd.

 

Kubah Kembar

 

A = kantoren en cipiersverblijf.
B = keuken en goedangs.
C = 2 cellenblokken: grote ruimten waarin een persoonscellen waren.
D = overdekte overloop.
E = 3 isoleercellen: kleine cellen, van ongeveer 1 bij 1 meter, met aan 3 kanten tralies.
F = 8 grote celruimten met binnen bij de ingang een wc-ton met een emmer water.
       Dit was tevens drinkwater.
G = open overdekte galerij voor de ingangen van de grote celruimten.
H = binnenplaats met een gemetselde vloer; hier kon men tijdens het luchten rond lopen.
I = wasplaats: de gevangenen konden zich, tijdens het luchten, hier wassen.
J = wachttoren boven op een muur, bemand door een cipier.

 

 

 

 

 

 

© Foto en tekst Eddy van der Wal (Houten)

 

 Volgende pagina ˃˃