| |
 |
| 6 Juni
1901 |
Soekarno - alias Kusno
Sosro Soekarno alias Bung Karno - wordt geboren in de
kampung Pandean in Surabaya.
De naam Soekarno is een
samenvoeging van het Sanskriete Su = goed, de beste en Karna, een
edele personage uit het Indische epos de Mahabharata.
Zijn vader Raden Raden Soekemi Sosrodihardjo
was een Javaan,
zijn moeder IDA AYU RAI SRIMBEN een Balinese.
|
| 1911 -
1913 |
Lagere school
Mojokerto- HIS Hollands Inlandsche School (Sekolah Dasar
Pribumi bahasa Belanda) in Mojokerto |
| 1914 -
1915 |
Europeesche Lagere
School (ELS) - (Sekolah Dasar Eropa bahasa Belanda) in
Mojokerto. |
| 1916 -
1921 |
Hogere Burger School
(HBS)- (Sekolah Lanjutan Tinggi bahasa Belanda), in
Surabaya. Hier woont hij in het huis van HOS
Tjokroaminoto, met wiens dochter hij later zou trouwen. |
| 1921 -
1926 |
Technische Hogeschool in Bandoeng.
Soekarno
verwerft de titel ingenieur (25 Mei 1926).
.
|
| 1924 |
24 maart. Soekarno
trouwt in Bandoeng met Inggit Garnasih.
|
| 1926 |
Soekarno richt een
studieclub Bandoeng op, een studieclub die uiteindelijk tot
een radicale politieke beweging wordt. |
| 1927 |
4 juli. Oprichting van
de PNI (Perserikatan National Indonesia) samen met Tjipto
Mangoekoesoemo. Doel, de onafhankelijkheid van Indonesië
en een houding van niet-samenwerking met de Nederlandse
regering.
Deze PNI ontstond eigenlijk uit twee
bewegingen: de Perhimpoenan Mahasiswa Indonesia (Hatta),
opgericht in Nederland in 1922 en de Studieclub Bandoeng.
De ideologie van de
PNI berustte op het door Soekarno ontwikkelde "Marhaenisme ": de politieke leer ontwikkeld door Soekarno, waarin marxistische ideeën worden verbonden met de sociale omstandigheden van een agrarische gemeenschap. In de praktijk betekent dat: opkomen voor de armen in de samenleving.
(Wikipedia). Het Marhaenisme werd in juli 1933 tijdens het congres van de
Partindo officieel geïntroduceerd en als grondslag
aanvaard van de Partij-ideologie. Maerhan, een eenvoudige Sundaneze boer, die Soekarno ooit eens ontmoette, stond symbool voor miljoenen boeren, ambachtslui en handelaren,
de paupers, het pauperdom. Volgens het Marhaenisme zou dat moeten leiden tot vernietiging van bet kapitalisme en imperialisme en de oprichting van een
Republiek Indonesia op socialistische grondslag.
De
revolutionaire strijd tegen het
Nederlands kolonialisme zou dan ook in het belang van de Marhaenen - de paupers
moeten worden gevoerd. Deze revolutionaire strijd kreeg,
na de onafhankelijkheidsverklaring, door de deelname van diverse
partijen, naast de pemoeda ook criminele bendes, radicale moslims en
communisten, echter anarchistische trekken
- Communistische opstanden in West-Java en
West-Sumatra olv de PKI (Partai Kommunis Indonesia die in
1920 werd opgericht).
Het koloniale gezag treedt hard
op. De PKI wordt verboden. Haar leden worden gearresteerd,
in hechtenis genomen of zonder enige vorm van proces naar
het interneringskamp Boven Digoel op Nieuw Guinea
gedeporteerd. |
| 1928 |
Mei - PNI wordt
'Partai Nasional Indonesia'.
28 oktober - Op het Tweede
congres van de Indonesische jeugd, in Jakarta, leggen
studenten en scholieren afkomstig van verschillende
eilanden de eed af van "één volk, één staat en één taal" (Soempah
Pemoeda).
Soekarno spreekt van eenheid in verscheidenheid. Ondanks
de Javaanse meerderheid kiest men voor Bahasa Indonesia,
een aangepaste versie van het Maleis, als nationale taal. |
| 29 Dec.
1929 |
Arrestatie door de
Nederlandse politie, samen met zijn mede- partijgenoten
van de PNI. Wapens treft de politie in zijn woning niet aan, wel veel papieren, brieven en boeken.
Alles samen zal Soekarno 12 jaar in
gevangenschap of ballingschap verblijven. |
| 1930 |
Soekarno staat terecht
voor het gerecht, de Landraad van Bandoeng, op
beschuldiging van deelneming aan een vereniging 'die tot
oogmerk heeft het plegen van misdrijven' (de PNI). Hij
wordt veroordeeld na een beroemd geworden pleitrede
'Indonesie klaagt aan' tot vier jaar gevangenisstraf. Dit
vonnis wordt in Batavia door de Raad van Justitie
bekrachtigd. Een jaar later - in december 1931 - komt hij
weer vrij. |
| 25 Apr.
1931 |
De PNI wordt ontbonden
en vervangen door de Partai Indonesia
(Partindo). |
| 1934 -
1942 |
Soekarno wordt voor de
tweede keer gearresteerd en naar Endeh op het eiland
Flores verbannen en vervolgens naar Bengkoelen
overgebracht (1938) nadat hij getroffen wordt door
malaria. |
| 1942 |
- 11 januari. Japan
valt Nederlands Indie binnen.
- 2 februari. Japanse
troepen vallen Java binnen.
- 8 maart. Capitulatie van
het Nederlands Indische Leger. De Japanse generaal Hitoshi
Imamura, bevelhebber van het Japanse 16de leger,
neemt de bevoegdheden van de Gouverneur-Generaal
over.
- 17 maart. Soekarno wordt door de Jappen uit
Nederlandse ballingschap bevrijd.
- Batavia wordt
Jakarta, dit is een verbastering van Jayakarta.
...de Japanners vertelden dat zij Azië
van de Westerse overheersing zouden bevrijden en niemand
kon de Indonesiërs wijsmaken dat er geen Westerse
overheersing was. De Japanners beloofden Indonesië
zelfbestuur en onafhankelijkheid, en de Nederlanders
beloofden dat ze aan het eind van de oorlog eens met de
Indonesiërs over de toekomst zouden praten. Het is dus
te begrijpen dat, nadat gebleken was dat van Nederlandse
kant niets te verwachten was, de Indonesiërs nog
meer voor de Japanse propaganda vatbaar werden ..
(Zie J. de Kadt: De Indonesische tragedie. Het treurspel
der gemiste kansen, Amsterdam 1949.) |
| 1943 |
Vanaf eind 1943
beginnen de Japanners met de werving van honderdduizenden
zgn. 'vrijwillige arbeiders' onder de inheemse bevolking,
de zgn
romusha
(= dwangarbeiders).
Dit waren meestal jonge
mannen uit boerenfamilies die zowel in Nederlands-Indie
als in andere door Japan bezette gebieden eigenlijk als
dwangarbeiders werden tewerkgesteld. Hun aantal wordt geschat tussen de 4-10
miljoen; hiervan werden er 300.000 in de bezette gebieden tewerkgesteld, 70.000
kwamen weer terug.
Het wordt Soekarno later kwalijk genomen dat hij betrokken was bij
het romusha-programma en nauwelijks pogingen had
ondernomen om deze mannen tegen mishandeling te
beschermen. |
| 1 Mrt.
1945 |
De BPUPKI - 'Badan
Penyelidik Usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia- een
orgaan ter voorbereiding van de onafhankelijkheid van
Indonesië wordt opgericht onder voorzitterschap van Dr.
Radjiman
Wediodiningrat. |
| 1 Jun.
1945 |
Introductie van de
Pancasila tijdens de BPUPKI bijeenkomst.
De Pancasila
bestaat uit de volgende beginselen:
1.
Nationalisme (Kebangsaan)
2.
Internationaal humanisme (Kemanusiaan)
3. Democratie (Kerakyatan)
4. Sociale
rechtvaardigheid voor allen (Keadilan Sosial)
5. Het geloof in één God (Percaya kepada
Tuhan)
De oorspronkelijke volgorde was:
1. Kebangsaan Indonesia
2. Perikemanusian/Internationalisme
3. Permusyawaratan
4. Kesejahteraan Sosial
5. Ketuhanan Yang Maha Esa
Onder druk van moslimpartijen werd eea aangepast en de volgorde gewijzigd
tot de huidige. |
|
Amerikaanse atoombommen
op Hiroshima (7 aug) en op Nagasaki
(9 aug.). Op 14
augustus geeft Japan zich onvoorwaardelijk over. |
| 15 Aug.
1945 |
Capitulatie van Japan.
Einde oorlog in de Pacific. |
| 16 Aug.
1945 |
Soekarno, die uit
angst voor een interventie door de Japanners de
onafhankelijkheidsverklaring niet durft uit te roepen,
wordt samen met
Hatta
door radicale pemuda gegijzeld in Rengasdengklok.
Ze worden ontzet door de Japanners. Met medewerking
van de Japanse admiraal Maeda keren zij 's
avonds terug naar Jakarta teneinde Generaal Yamamoto en
Nishimura te ontmoeten en de onafhankelijkheidsverklaring
van Indonesië af te kondigen.
Japan werd hierbij door Soekarno c.s.
gebruikt als instrument voor de komende
onafhankelijkheid, maar de inhoud was wel degelijk een
produkt van zelfstandig Indonesisch denken. Hier faalt
de term 'collaboratie' naar Europese zin.
De
nationalisten wilden in geen geval een staat stichten
naar Japans model.
(zie Paul van 't Veer: Soekarno,
Den Haag 1964)
Even
when he was in a Dutch jail in the 1930s, Sukarno wrote
to the colonial
administration suggesting,
in vain, that the Dutch cooperate with Indonesian
nationalists to guard against Japanese
fascism. Instead, when Japan invaded Indonesia, the
Dutch surrendered the country and its people,
including Sukarno in his prison.
(Sukarno-
PRAMOEDYA ANANTA TOER) |
17 Aug.
1945
04.30 WIB |
Hari Proklamasi
Kemerdekaan Indonesia, de onafhankelijkheids- verklaring
van Indonesië wordt samen met
Hatta
voorgelezen aan de
Jl. Pegangsaan Timur 56 Jakarta.
In the
opinion of Dutch Government, the independence of the
Republic of Indonesia was on December 27th 1949, and not
August 17th 1945.
The fact is, the Dutch had lost
its rights over the colony, the Netherlands-Indies, after
Lieutenant General Hein ter Poorten, in the capacity as
Supreme Commander of the Netherlands Indies Forces, and
also on behalf of the Gouverneur General Jonkheer Tjarda
van Starkenborgh Stachouwer, has signed the document of
unconditional surrender to the Japanese Imperial Forces
under the command of Lieutenant General Hitoshi Imamura,
on 9th March 1942 at the airfield Kalijati, West Java. In
other words, the Dutch had handed over its colony –
Indonesia – to Japan.
On August 15th 1945, the Japanese Emperor
Hirohito declared the unconditional surrender to the
Allied Forces, but the document was signed on September
2nd 1945, on the USS Missouri at the Tokyo Bay.
So, between August 15th and September 2nd, 1945,
there was a vacuum of power.
(Petition online)
Noch de
Nederlandse regering noch de publieke opinie waren
voorbereid op de Indonesische onafhankelijkheid. Men was
overtuigd dat Indië zonder Nederlandse leiding niet kon
bestaan. De Nederlandse regering wilde de soevereiniteit
van Indonesië niet erkennen. Ze achtte die niet
representatief voor geheel Indonesië en beschouwde de
Republiek als een Japanse maaksel.
(Brochure Indië-weigeraars)
It was a simple ceremony.
But the lack of pomp and splendour was compensated by
our hope. I walked to the microphone stolen from a
Japanese radio station and read the Proclamation short
and concise. My wife [Fatmawati] made a flag of two
pieces of cloth. A white piece of cloth and a red piece
of cloth sewn together by hand. It was the first
official flag of the Republic. The staff was a piece of
bamboo put in the ground short before. It was a
primitive flagstaff, not very high. Nobody received the
order to hoist our holy Merah-Poetih. Nothing was
prepared. Nobody had thought in advance. Captain Latief,
one of the few in uniform, stood near the flagstaff.
Everybody waited tensed when he took the flag, fastened
it to a thin frayed rope and let it fly... lonely...
proud... for the first time in three and a half
centuries.
There was no music, no band. After
the flag was hoisted we just sung the 'Indonesia Raya'.
(...) It was ten o'clock [in the morning]. The
Revolution had started.
Sukarno by Cindy Adams,
The Hague 1967.
Indonesische onafhankelijkheidsverklaring
door Soekarno
|
| 2 sept.
1945 |
Japan tekent vredesverdrag aan boord van
het Amerikaanse slagschip de Missouri in de Baai van
Tokyo. Generaal McArthur plaatst namens de Amerikanen zijn
handtekening. |
| 15 sep.
1945 - dec.1946 |
Soekarno richt een "veiligheidsleger" op.
In de chaotische achterban van de jonge en onervaren
Soekarno ontstaan verschillende strijdgroepen die tekeer
gaan tegen iedereen die niet voor een onafhankelijk
Indonesië was of leek.
Losse verzetsgroepen,
guerrilla's en zogenoemde pemoeda's beginnen met een "
nationalistische" terreur van plunderingen, kidnapping en
moord ('bersiap').
|
| Nov. 1946 |
Akkoord van Linggadjati. Nederland erkent
het gezag van de Republiek op Java en Sumatra. De
Republiek belooft mee te werken aan de stichting van een
Indonesische Federale staat, bestaande uit 3 deelstaten:
de Republiek, Borneo en Oost-Indonesië, waarbij Nederland
en Indonesië samen een unie vormen, met de koningin aan
het hoofd. |
|
|
| 20 jul.
1947 - 4 aug. 1947 |
Eerste politionele actie (Operatie
'Product') door Nederland met als doel belangrijke
economische gebieden te heroveren.
De veiligheidsraad
van de VN eist een wapenstilstand en stelt een Commissie
van Goede Diensten in. Haar taak was de strijdende
partijen bij te staan in het vinden van een basis voor
onderhandelingen over de toekomstige structuur van
Indonesië. |
| 17 jan.
1948 |
Onder leiding van de
Commissie van Goede Diensten sluiten Nederlandse en de
Indonesische aan boord van het Amerikaanse schip Renville
een overeenkomst. |
| 19 dec.
1948 tot 5 jan. 1949 |
Op sterk aandringen van
de Katholieke Volkspartij (KVP) wordt tot de
politionele actie besloten.
Bij deze actie
(Operatie 'Kraai') wordt Yogyakarta aangevallen en de
Indonesische regering met Soekarno aan het hoofd
gearresteerd.
Soekarno wordt later samen met Hatta,
Sjahrir en Agoes Salim geinterneerd op het eiland Bangka
aan de noordoostkust van Sumatra.
- De VS dreigen met
stopzetten van ‘Marshallhulp’ als Nederland nog steeds
weigert te onderhandelen
De strijd in Indonesië tussen 1945 en
1949 heeft volgens schattingen aan 100.000 Indonesiërs en
6000 Nederlanders het leven gekost.
De
politionele acties van Nederland in Indonesie hadden als
doel om Indonesie als kolonie te kunnen behouden |
| Aug. 1949 |
Een Islamitische
beweging roept op West java de Islamitische staat van
Indonesië uit. Het leger zal de opstand van de
Dar-ul-Islam maar moeilijk onder de knie kunnen
krijgen. Eerst in 1965 zullen zij de strijd opgeven. |
| 16 Dec.
1949
27 Dec. 1949
|
- Soekarno wordt door
het Huis van Afgevaardigden en de Senaat gekozen tot
president van de nieuwe federale staat Indonesië
(Republik Indonesia Serikat - R.I.S).
-
Soevereiniteitsoverdracht. De volgende dag doet Soekarno
als eerste president van de Verenigde Staten van Indonesië
zijn intocht in Jakarta. |
| 28 sept
1950 |
Indonesië treedt toe
als lidstaat van de Verenigde Naties. Het leger, de PKI en
Soekarno worden de voornaamste machtscentra. |
| 1955 |
- Eerste algemene verkiezingen in het onafhankelijke
Indonesië; Soekarno's PNI wordt de grootste partij.
- Hadj naar Mekka.
- 18 - 24 april eerste
conferentie van 29
landen uit Azie en
Afrika te Bandoeng.
Aanwezig waren o.a. Abdul Nasser,
Jawaharlal Nehru, Norodom Shihanuk, Zhou Enlai. |
| 1956 |
- Soekarno maakt twee
grote wereldreizen (Amerika en West-Europa en vervolgens
naar China en de Sovjet-Unie.
-1 december. Hatta treedt
af als vice-president. |
| |
 |
| 1957-
1958 |
- Soekarno presenteert
zijn concept voor een Indonesisch politiek stelsel dat is
gebaseerd op musjawarah (overleg) en mufakat (consensus
alsmede leiderschap). Hiervoor moet een regering worden
gevormd door de vier belangrijkste politieke partijen en
een nationale raad waarin ook de functionele
bevolkingsgroepen vertegenwoordigd zijn: arbeiders,
boeren, intelligentsia, etc.
- Op 30 november vindt
een aanslag plaats op Soekarno tijdens een bezoek aan een
school in Cikini (Jakarta).
- De crisis over
Nieuw-Guinea verscherpt zich na de verwerping van de
VN-resolutie die oproept tot onderhandelingen.
December - 256 Nederlandse bedrijven worden
genationaliseerd - de KLM en de KPM uit Indonesië
verdreven.
Soekarno dwingt daarmee de Nederlanders die
nog niet voor de Indonesische nationaliteit hebben gekozen
dat alsnog te doen of het land te verlaten.
-
De Indonesische revolutionairen hebben nooit willen
accepteren dat Nieuw-Guinea in Nederlandse handen bleef
en van de soevereiniteitsoverdracht werd uitgesloten.
- De Indonesische regering beviel op 6 december
dat 50.000 Nederlanders, waaronder 30.000
Indo-Europeanen, die zich alleen in Indonesië
thuisvoelden,
het land moesten verlaten. Op 9
december volgde het decreet dat alle 500 Nederlandse
ondernemingen onder toezicht stelde. |
| 18 Mei
1958 |
Tijdens een Permesta (Perdjuangan Rakjat Semesta)revolte in Sulawesi, wordt een Amerikaanse B-25 piloot, Allan Pope,
boven Ambon neergeschoten.
Deze Permesta rebellen waren
een mix van anti-communistische en
Islam-groeperingen die hulp en wapens ontvingen
vanuit het Westen (o.a. de CIA).
Na dit incident heeft
Soekarno een goede reden om aan te nemen dat de Amerikanen
hem, ten val willen brengen en hij begint nauwe relaties
aan te knopen met de Sovjet Unie, maar vooral met de
Volksrepubliek China. |
| 17 aug. 1959 |
17 aug. Soekarno maakt zijn politiek manifest bekend waarin hij zijn politiek
van een geleide democratie
uiteenzet: het Manipol USDEK Manifesto politik / Undang-Undang Dasar 1945, Sosialisme Indonesia, Demokrasi Terpimpin, Ekonomi Terpimpin, dan Kepribadian Indonesia |
| 9 mar.
1960 |
Aanslag op Soekarno.
Een MIG met daarin een fanatieke Moslim vuurt een salvo af
op de Istana Merdeka (Medan). Soekarno blijft
ongedeerd. |
| 17 Aug.
1960 |
Soekarno verbreekt de
diplomatieke betrekkingen met Nederland omdat men bleef
weigeren om Westelijk-Nieuw-Guinea over te dragen.
De
aanleiding hiertoe was het zenden van het vliegdekschip de
Karel Doorman naar de wateren van Nieuw-Guinea. |
| 1961 |
Maart - Indonesië
verwerpt het idee van een VN-beheer over Nieuw-Guinea.
VN-secretaris Oe Thant roept beide partijen op om het
geschil vreedzaam te regelen.
April - President
Kennedy ontvangt op het Witte Huis o.a. minister Luns en
later Soekarno om over de kwestie Nieuw-Guinea te
overleggen. Dit overleg levert niets op. |
| 1962 |
15 Januari - De eerste
militiare confrontatie tussen Nederland en Indonesië vindt
plaats. Een kleine vloot van de Indonesische marine vaart
vanaf de Aroe-eilanden naar Nieuw-Guinea.
Ze wordt
door Nederlandse fregatten beschoten.
Daarbij wordt een Indonesisch schip,
de Macan Tutul' (Matjan Toetoel), met aan boord commodore Yos Sudarso, tot
zinken gebracht
- Nederland en Indonesië sturen nog meer troepen naar
Nieuw-Guinea.
De Sovjet Unie stelt onderzeeërs,
jachtvliegtuigen en bommenwerpers inclusief bemanning
aan Indonesië ter beschikking.
Oe Thant roept beide
partijen op om de vijandelijkheden te staken.
President Kennedy sommeert de strijdende partijen
opnieuw aan de onderhandelingstafel te komen. De
Amerikanen willen voorkomen dat bij een gewapend
conflict de Sovjet Unie betrokken zal kunnen raken. |
| 15 Aug.
1962 |
- Nederland en
Indonesie paraferen in New York een akkoord over
Westelijk-Nieuw-Guinea. Nederland zal het bestuur over het
gebied op1 oktober overdragen aan de United Nationas
Temporary Executive Authority
(UNTEA). Op 1 mei 1963 zal UNTEA het gebied overdragen
aan Indonesie. Uiterlijk in 1969 zullen Indonesië en de VN
een volksstemming houden (Act of Free Choice / Daad van
vrije keuze), waarin Papua's zich kunnen uitspreken of zij
bij Indonesie wensen te blijven of de band met Indonesië
wensen te verbreken.
Deze consultatie van de
Papuabevolking vindt inderdaad plaats in 1969, maar op een
zodanige manier dat de uitkomst niet anders kon zijn dan
dat Nieuw Guinea (Irian Jaya) bij Indonesië bleef
-
De Nederlandse troepen worden zo snel mogelijk
gerepatrieerd. Alle vijandelijkheden tussen Nederland en
Indonesië worden gestaakt. |
| 1 Mei 1963 |
-Indonesië verwerft het
bestuur over Nieuw-Guinea.
Plechtige overdracht van het
bestuur over Nieuw-Guinea aan Indonesië. Nieuw-Guinea heet
voortaan Irian Barat. Hollandia wordt Kota Baru. Tot zijn
eerste gouverneur in Irian Barat benoemt Indonesië de
papua E.J. Bonay.
Spoedig hierna - 16 oktober -
verbiedt Soekarno alle politieke partijen en politieke
activiteiten der Papua's die strijdig waren met de
ideologie en de politiek van de Indonesische staat.
-Er blijven voorlopig 400 Nederlanders in Nieuw-Guinea,
vooral in dienst van missie en zending. |
| 1963-1966 |
Confrontatie met
Maleisië.
Soekarno spreekt zich uit tegen de Federatie
Maleisië (Maleisië, Singapore, Serawak en Brits
Noord-Borneo) die op 16 september 1963 door de Britten
wordt opgericht. Voor Soekarno is deze federatie slechts
een manier voor de Britten om hun invloed in de regio te
behouden.
Er vinden betogingen en geweldplegingen
plaats in Jakarta voor de Britse en Maleise ambassade
onder leiding van het Front Nasional en met steun van de
PKI.
Gedurende 1963 stuurt Indonesie kleine groepjes
guerilla's naar Brits Borneo (Sarawak and Sabah). In 1964
worden de acties uitgebreid tot op het Maleise
schiereiland.
De acties tegen de
Federatie worden gestopt na de militaire coup tegen
Soekarno en de generaals stevig aan het bewind zijn. |
| 20 Mei
1963 |
Soekarno aanvaardt zijn
benoeming tot president voor het leven.
Het voorstel
werd op 18 mei door het unanieme volkscongres aangenomen
omdat Soekarno 'als grote leider van de revolutie erin
geslaagd is deze met succes te leiden". |
| 31 Dec.
1964 |
In een toespraak in
Jakarta kondigt Soekarno aan dat Indonesië de VN verlaat
als de Federatie Maleisië lid van de Veiligheidsraad zou
worden.
China, dat geen VN-lid is - juicht dit besluit
toe. |
| 7 Jan.
1965 |
Soekarno verklaart in
Jakarta - naar aanleiding van de verkiezing van Maleisië
tot lid van de Veiligheidsraad - dat het besluit van
Indonesie om uit de VN te treden definitief en
onherroepelijk is,
Het lidmaatschap van de VN wordt
vervolgens op 15 januari opgezegd. Hij acht Indonesië
daardoor ontslagen van alle verplichtingen, die uit het
lidmaatschap voortvloeien en ziet in de keuze verder het
bewijs, dat de V.N. verouderd zijn en een werktuig van het
neokolonisme. |
| 20 feb.
1965 |
Soekarno stelt in
Bandoeng een kernreactor van Amerikaanse makelij in
werking. Het is Indonesie's eerste kernreactor. Bij
Jakarta wordt met Sovjet-steun een tweede gebouwd.
Amerikaanse deskundigen verdenken Indonesie ervan dat het
met zijn nucleaire technologie ook een kernbom wil maken. |
| 25 feb.
1965 |
Jakarta legt 21
dagbladen het zwijgen op. Hieronder zijn de Garuda (die
door het leger wordt gesteund) en de Indonesian observer. |
| 27 feb.
1965 |
De Indonesische
regering neemt alle Amerikaanse rubber- ondernemingen
over. |
| 17 aug.
1965 |
- Soekarno hekelt de
Amerikaanse politiek in Zuid-Vietnam en hij waarschuwt de
VS dat Indonesie met Cambodja, Noord-Vietnam, China en
Noord-Korea een anti-imperialistische as opbouwt.
Soekarno dreigt ook met het gebruik van de atoombom als
Indonesie door imperialisten zou worden aangevallen.
-
Indonesië verlaat de Wereldbank en het IMF |
| 30 Sept -
1 Okt. 1965 |
Lt.Kol. Achmed Untung,
opperbevelhebber van de Tjakrabirawa Presidentiële Garde
onderneemt - samen met brigade-generaal Mustafa Sjarif
Supardjo en generaal Omar Dhani, commandant van de
luchtmacht - een staatsgreep. Naar verluidt was het de
bedoeling om een echte staatsgreep tegen Soekarno te
verijdelen.
Deze militaire coup wordt door Lt.Gen.
Suharto van KOSTRAD (Komando Strategis Daerah - Militaire
strategische leiding van een bepaald gebied) afgeslagen.
Zes generaals worden tijdens deze staatsgreep vermoord.
Een gebeurtenis die met veel geheimzinnigheid wordt
omgeven. Deze coup -
Gestapu (Gerakan September Tigah
Puluh - de beweging van de 30e september) - wordt gezien
als een poging tot een staatsgreep van de PKI. |
| 2 Okt.
1965 |
Het leger komt aan de
macht met generaal Suharto als sterke man.
De kranten
worden gemuilkorfd en de volgende dag wordt het persbureau
Antara onder toezicht van het leger gesteld. Nadat de
lijken van de zes vermoorde generaals worden gevonden
begint een felle haatcampagne tegen de communisten. Deze
aanval op de Communisten wordt ondersteund door
Islamitische (santri)
organisaties en religieuze
leiders. In de periode die daarna volgt ontstaat ook een
klopjacht naar Chinezen en begint de fysieke uitroeiing
van de Communisten. |
| 1965 -
1966 |
De Indonesische
massamoorden duren van midden oktober 1965 tot maart/april
1966. De heksenjacht naar communisten slaat ook over naar
het eiland Bali waar naar schatting 40.000 tot 80.000
mensen worden gedood. Niet door het leger maar door
burgers.
In dit 'zuiveringsritueel' had men het vooral
gemunt op dorpen met een communistisch bestuur. De laagste schatting van het
totaal aantal slachtoffers bedraagt 500.000 personen |
| 11 Mrt.
1967
|
Soekarno wordt gedwongen om de Supersemar (Surat Perintah Sebelas Maret - De brief van 11
maart, de volmacht van 11 maart) ten overstaan
van drie generaals voor te lezen: Basuki Rachmat,
Mohammad Yusuf, and Amir Machmud.
Hiermee draagt hij
de macht over aan Luitenant-Generaal Suharto en hiermee
eindigt de Orde Lama
(Oude Orde) en begint de Orde Baru (Nieuwe Orde). Tijdens
de regeringsperiode van Suharto werd de naam Soekarno een taboe en werd alles
wat naar hem verwees weggepoetst. |
| 12 Mrt.
1967 |
Soekarno wordt door het
MPR (Majelis Permusyawaratan Rakyat, de Senaat) van al
zijn politieke bevoegdheden ontheven en Suharto wordt als
president geïnstalleerd.
Zie ook:
The US and the Overthrow of Sukarno, 1965-1967 |
| 21 Juni
1970 |
Soekarno overlijdt in
een militair ziekenhuis in Jakarta. Hij wordt naast zijn
moeder in het dorp Sentoel bij Blitar (Oost-Java)
begraven. |
| |
 |
| Soekarno's vrouwen
|
1. Oetari
Tjokroaminoto (1921-1923)
2. Inggit Garnasih
(1923-1943)
3. Fatmawati
(1943-1956) aka Fatima
4. Hartini (1953 tot
Soekarno's dood)
5. Ratnasari Dewi Soekarno aka
Naoko Nemoto (1962 tot Soekarno's
dood)
6. Haryati (1963-1966)- bijvrouw
7.
Yurike Sanger (1964-1968)
8. Kartini
Manoppo (1959-1968)
9. Heldy Djafar
(1967-1969)
Kinderen van Soekarno:
Bij Fatmawati: Guntur, Megawati, Rachmawati, Sukmawati
en Guruh Sukarnoputra.
Bij Hartini: Taufan en Bayu
Bij Ratna Sari Dewi (Naoko Nemoto): Kartika.
Bij Kartini Manoppo: Totok Suryawan Manoppo
|
| |
-
Wij kunnen niet om betekenis van Sukarno heen - Archief - VK
-
Geschiedenis 24 - 100 jaar Soekarno
-
Video Sang Proklamator
-
Sukarno Years |
